นโยบายเกี่ยวกับการปฏิบัติศาสนกิจ
ของพระสงฆ์ไทยในสหรัฐอเมริกา
ปฏิปทาในทางพระวินัย
เนื่องด้วยพระภิกษุมาปฏิบัติศาสนากิจในสหรัฐอเมริกา มีภาวะเท่ากับเป็นตัวแทนของพระพุทธศาสนาและคณะสงฆ์ไทย เป็นจุดสนใจของประชาชนทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ จึงสมควรปฏิบัติให้สมกับภาวะที่เป็นตัวแทนนั้น ให้เป็นที่เชิดชูเกียรติของพระพุทธศาสนา เป็นที่เจริญศรัทธาปสาทะของศาสนิกชนและเป็นที่ภาคภูมิใจของประชาชนชาวไทย
ควรเป็นผู้หนักแน่นในพระวินัย แม้จะอยู่ห่างไกลจากสำนักเดิมและอยู่ในสภาพแวดล้อม ดินฟ้า อากาศ วัฒนธรรมที่แตกต่างกันออกไป ก็พึงพยายาม สังวรระวัง ปฏิบัติตนให้สม่ำเสมอ คงที่เสมือนหนึ่งอยู่ในประเทศไทยหรือยิ่งกว่า ไม่ปล่อยใจให้เพลินไปตามสภาพแวดล้อมและโอกาส หากมีเหตุจำเป็นที่จะต้องปรับตัว เพราะสภาพแวดล้อมบังคับ ควรสังวรระวังกระทำเท่าที่เห็นว่าเป็นความจำเป็นอย่างแท้จริง โดยคำนึงถึงพระธรรมวินัย ความรู้สึกความเข้าใจ ของประชาชน การพินิจพิจารณาของคณะสงฆ์ในประเทศไทย และความพร้อมเพรียงกันในหมู่พระภิกษุผู้ปฏิบัติศาสนกิจสหรัฐอเมริกา
ประพฤติตนให้สมกับเป็นผู้เผยแผ่ศาสนา เนื่องด้วยการเผยแผ่ศาสนาในต่างประเทศ มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเกี่ยวข้องกับชาวต่างประเทศ ปัจจุบันนี้ ชาวต่างประเทศสนใจพระพุทธศาสนากันมากขึ้น ช่าวต่างประเทศเหล่านี้ได้ศึกษาเล่าเรียนทางตำราอย่างกว้างขวาง สิ่งสำคัญที่จะชักจูงให้เขาเลื่อมใสในพระศาสนา ก็คือความประพฤติปฏิบัติของพระภิกษุซึ่งเป็นผู้เผยแผ่ จึงควรประพฤติตนให้เป็นไปตามวินัย ควรมีความเป็นอยู่อย่างง่ายๆ เสียสละ อดทน กล่าวโดยย่อคือปฏิบัติตามหลักโอวาทปฏิโมกข์ คือ
| อนูปวาโท อนูปฆาโต | ปาฏิโมกฺเข จ สํวโร | |
| มตฺตญฺญุตา จ ภตฺตสฺมึ | ปนฺตญฺจ สยนาสนํ | |
| อธิจิตฺเต จ อาโยโค | เอตํ พุทฺธาน สาสนํฯ |
แปล : การไม่กล่าวร้าย 1 การไม่ทำร้าย 1 ความสำรวมในปฏิโมกข์ (วินัยของพระ) 1 ความเป็นผู้รู้จักประมาณในอาหาร 1 ที่นั่งที่นอนอันสงัด 1 ความเพียรในอธิจิต (หมั่นปฏิบัติกรรมฐาน) 1 นี้เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลายฯ
- บำเพ็ญประโยชน์ปฏิบัติศาสนกิจให้ปรากฏเป็นไปเพื่อประโยชน์สุข ด้วยการสงเคราะห์อนุเคราะห์ตามธรรมวิธี เพื่อให้การอุปถัมภ์บำรุงของศาสนิกชนเกิดอานิสงส์ งอกงามไพบูลย์ทั้งนี้พึงยึดถือปฏิบัติตามพุทธพจน์ในการส่งพระสาวกออกประกาศศาสนาว่า
|
"จรถ ภิกฺขเว จาริกํ พหุชนสุขาย" |
แปลว่า ภิกษัทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงจาริกไป เพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่มหาชน เพื่อความสุขแก่มหาชน
- พยายามปฏิบัติกิจวัตรต่างๆ ให้ครบถ้วนตามแบบแผน ธรรมเนียมของคณะสงฆ์ไทย เท่าที่สามารถจะทำได้ ในสภาพของประเทศสหรัฐอเมริกา เช่น การทำวัตร-สวดมนต์ สวดปาฏิโมกข์ การเจริญภาวนา เป็นต้น
- บทบาทต่อชุมชนชาวไทย ถ้าเป็นไปได้ ควรมีดังนี้ :-
- เป็นศูนย์รวมของชาวไทย เป็นที่สร้างสรรความสามัคคีให้เกิดในหมู่คนไทย
- เป็นที่รักษาและสืบต่อวัฒนธรรมไทย โดยเป็นที่เผยแพร่ และจัดกิจกรรมทางวัฒนธรรม เช่น จัดงานในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา และประเพณีไทย
- เป็นที่บำเพ็ญกุศลประกอบศาสนพิธี โดยอำนวยความสะดวกแก่พุทธศาสนิกชน
- เป็นที่ให้การศึกษาอบรมในทางพุทธศาสนา และขนบธรรมเนียนมประเพณีวัฒนธรรม แก่กุลบุตรธิดาชาวไทย เช่น จัดตั้งโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ และห้องสมุด เป็นต้น
- เป็นที่พึ่งทางจิตใจ ช่วยแก้ไขปัญหา และช่วยให้คำแนะนำปรึกษาเกี่ยวกับการดำเนินชีวิต ตามหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา
- เป็นที่เชื่อมโยงชาวไทยให้ร่วมมือกันบำเพ็ญประโยชน์ และดำเนินการสงเคราะห์คนไทยด้วยกัน ทั้งในสหรัฐและในประเทศไทย
- จัดพิมพ์เอกสาร และหนังสือธรรมะ และเผยแพร่กิจการพุทธศาสนา
- บทบาทต่อชาวต่างประเทศ ควรมีดังนี้
- จัดอบรมฝึกสมาธิ และเจริญวิปัสสนาภาวนา
- จัดให้มีการศึกษาเล่าเรียนพุทธศาสนา เช่น การสอนภาษาบาลี พุทธปรัชญา เป็นต้น
- เป็นที่สอบถาม ให้คำแนะนำความรู้ ความเข้าใจ เกี่ยวกับพุทธศาสนาและวัฒนธรรมไทย
- จัดห้องสมุดทางพระพุทธศาสนา
- จัดวิทยากรไปบรรยาย ตามสถาบันทางการศึกษา องค์การและหน่วยงานต่างๆ
- จัดพิมพ์เอกสาร ตำหรับตำราเกี่ยวกับพุทธศาสนา ออกเผยแพร่
- จัดกลุ่มผู้แทนออกเผยแพร่เอกสารเกี่ยวกับพุทธศาสนา และกิจกรรมของวัดนอกสถานที่ และแจกเอกสารนี้แก่ผู้มาเยี่ยมวัด
- พยายามเผยแพร่ธรรมะ และกิจกรรมทางพุทธศาสนา ทางสื่อมวลชน เช่น หนังสือพิมพ์ วิทยุโทรทัศน์ เป็นต้น
เมื่อมีชาวต่างประเทศเลื่อมในศรัทธา ปรารถนาแสดงตนเป็นพุทธมามกะ และบรรพชาอุปสมบท ควรปฏิบัติ ดังนี้
- ผู้ที่จะประกาศตนเป็นผู้นับถือพระพุทธศาสนา พึงให้ประกอบพิธีแสดงตนเป็นพุทธมามกะ ตามลำดับขั้น คือ
- ให้ศึกษาเรื่องไตรสรณคมน์ และศีล 5 -8 ให้เข้าใจ
- อบรมความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา
- เมื่อเห็นว่า มีความรู้ ความเข้าใจ เกี่ยวกับหลักธรรมะ และข้อปฏิบัติที่จำเป็นแล้ว จึงประกอบพิธีปฏิญาณตนเป็นพุทธมามกะ และออกพุทธมามกบัตรให้ไว้เป็นสำคัญ
- ให้มาพบปะพุทธมามกจารย์ เพื่อรับคำแนะนำ อบรมเพิ่มเติมเป็นประจำสม่ำเสมอ
- ผู้ที่ประสงค์จะบรรพชาอุปสมบท พึงให้ปฏิบัติตามลำดับขั้น คือ :-
- ให้ปฏิญาณตนเป็นพุทธมามกะเสียก่อน ตามวิธีปฏิบัติในข้อ 1
- ผู้ที่ประสงค์จะอุปสมบท จะต้องบรรพชาเป็นสามเณรจนจบครบ 1 ปีก่อน
- ก่อนบรรพชา ให้เรียนรู้และท่องจำสิกขาบท 10 และคำขอบรรพชา และให้เรียนรู้เกี่ยวกับสามเณรสิกขา
- ให้ฝึกซ้อมวิธีบรรพชาจนเป็นที่พอใจ แล้วจึงประกอบพิธีบรรพชาให้
- ควรให้มีอาจารย์หรือพี่เลี้ยง รับผิดชอบดูแลแนะนำ ฝึกอบรมโดยใกล้ชิด
- ต้องให้ได้ศึกษาเล่าเรียนพระธรรมวินัย และเจริญภาวนา
- เมื่อได้รับการอุปสมบทแล้ว ก็ให้อยู่ในความดูแลของเจ้าสำนักดดยใกล้ชิด ตามหลักพระวินัยเกี่ยวกับการถือนิสัย
